منم کسی که بی سر و سامونه

دلم مثه بقیع تو ویرونه

الان سر مزار تو کی میخونه

یا کاشف الحقایق قرآن ناطق

از زهر سر تا پای تو باغ شقایق

یا جعفر بن محمد امام صادق

یاس پرپر اومده پیشت مادر اومده

داغی که تو رو سوزوند از پشت در اومده

این علت حرارت اشکامه

تو کوچه بی عبا و بی عمامه

میبردنت یکی نگفت این اقامه

تو غربت مدینه تو تاریکی شب

تو کوچه میکشیدنت دنبال مرکب

افتان و خیزان میرفتی شبیه زینب

بین این آتیش و دود با اون صورت کبود

چهرت مثل مادر و حالت مثل عمه بود

بین قفس تو حسرت ازادی

رو دامن زهرا که می افتادی

داشتی مثه جدت حسین جون میدادی

زهر جفا تا اثر کرد و رفتی از حال

دوباره انگار مجسم شد بعد صد سال

اون پیکر پاره پاره میون گودال

ای خون خدا حسین شاه کربلا حسین

ای خورشید نیزه ها عشق سر جدا حسین