زِ حرم جانب میدان به صف کربلا

همه ی لشکریان در عجبند ای خدا

که نبّی آمده یا اینکه علی آمده

رجزش غلغله کرده نوه ی مرتضی

… أنا علی بن حسین بن علی …

ثمر سلسله ی حیدر خیبر شکنم

لرزه بر پیکره ی لشکر دشمن فکنم

شیوه ی شیر جمل جلوه ی جنگم شده چون

پرورش یافته ی دست امام حسنم

… أنا علی بن حسین بن علی …

زده از مِیمَنه بیرون برود مِیسَره

برود کار عَدو را بکند یکسره

پدرش خیره به میدان که نگاهش کند

برسد نغمه ی تکبیرش از آن حنجره

علوی مکتبم و آینه دارِ پدرم

رعد و برق مرکبم و بال ملائک سپرم

شکر حق مفتخرِ منسب سرلشکریه

لشکر زینبم و تحت لوای قمرم

… أنا علی بن حسین بن علی …

همه در حیرت جنگش که عجب محشری

به اباالفضل علی رفته به جنگ آوری

ادبش فاطمی و تاب و تبش هاشمی

قدمش محکم و ثابت ، جنمش حیدری

به لبش نثر و دعا سهم حرم غم نشود

که قسم آخر و الأمر حرمله آدم نشود

حاضرم این که هزار دفعه بمیرم به خدا

نخی از روسری عمه ی ما کم نشود

… أنا علی بن حسین بن علی …