حاج محمود کریمی

خانه‌ای غرق نور می‌بینم

حاج محمود کریمی

کی ببینیم همو؟! کجا ببینیم همو؟!

حاج محمود کریمی

عمّه! بابا آمده برخیز تا کاری کنیم

حاج محمود کریمی

من نورم؛ نوه‌ی نور، فوق کلّ نورم

حاج محمود کریمی

زخم گلوی حسین، چشمه‌ی خون خداست

حاج محمود کریمی

یاد بابام که می‌افتم، دست‌وپا گم می‌کنم

حاج محمود کریمی

من از بس غصّه دارم که میشه صدتا کتابش کرد

حاج محمود کریمی

شده شب تار، هر روزم

حاج محمود کریمی

نه مراست قدرت آن‌که دم زنم از جلال تو یاعلی

حاج محمود کریمی

تا از غم تو نداده‌ام جان

حاج محمود کریمی

بین بازار راه می‌رفتند

حاج محمود کریمی

عطش رسیده تا قلبم

حاج محمود کریمی

بر خوان غم، چو عالمیان را صلا زدند

حاج محمود کریمی

با داغ عشق، گرم می‌شم

حاج محمود کریمی

بغضم گرفته؛ می‌شنوم های‌های آب

حاج محمود کریمی

در جهان، غیر حسین خبری نیست که نیست

حاج محمود کریمی

تویی آن‌که غیر وجود خود به شهود و غیب ندیده‌ای

حاج محمود کریمی

پرده‌ی خیمه را کنار زد

حاج محمود کریمی

خدا عشق تو رو توو دلم انداخت

حاج محمود کریمی

غریبانه قدم می‌زد میان کوچه‌ها تنها

حاج محمود کریمی