همه عمر در تباهی همه عمر غرق غفلت

به دلم هزار غصه به دلم هزار حسرت

پی کار خویش بودم پی کار من دویدی

ز بزرگی تو شاها چه کنم من از خجالت

چه زیان تورا که من هم برسم به آرزویی

نظری که شام هجران برسد به صبح وصلت

دل من گرفته آقا تو بیا برس به دادم

سحری تو یاد من کن که خوشم به این حمایت

به هوای گریه هایم تو فقط بمان برایم

تو بسی برای نوکر به غریبه ها چه حاجت

نفسی که بی تو باشد برود که برنگردد

به تو بسته است جانم ز نخست تا قیامت

شب قدر گذشت اقا ، كربلاى من شد امضا

سفرم به گردن تو،تو نما قبول زحمت

همه روضه ها اگرچه زده آتشی به جانت

به غرور تو شرر زد غم روضه ی اسارت



مطالب مرتبط

ای یاس کبود من
ای یاس کبود من

دو شنبه, 22 دی 1399

پخش
اگر آن ماه نمونه
اگر آن ماه نمونه

یک شنبه, 29 اسفند 1400

پخش
فدای اون حرمت مادر
فدای اون حرمت مادر

دو شنبه, 22 دی 1399

پخش