حاج محمود کریمی

بر خوان غم چو عالمیان را صلا زدند

حاج محمود کریمی

نه‌سال با پیغمبر و نه‌سال با من

حاج محمود کریمی

با ظلم راه نیومدی

حاج محمود کریمی

تو مه سپهر امامتی؛ تو گل ریاض کرامتی

حاج محمود کریمی

وقتی نبود صحبت ما، بود صحبتش

حاج محمود کریمی

گل امّید خونمون که شده قامتت کمون

حاج محمود کریمی

رود جاری رودها زهرا

حاج محمود کریمی

دل شکسته، کرده هواتو

حاج محمود کریمی

غبار ماتم تو، آبرو به من بخشید

حاج محمود کریمی

چرا هوا زمستونیه

حاج محمود کریمی

مادر شدم به تو شبیه

حاج محمود کریمی

نه ناخن دارم که خار بیرون بکشم از پامو

حاج محمود کریمی

تویی آن خدیو ملک‌خدم؛ تویی آن امیر حبش‌خیم

حاج محمود کریمی

ترک خوردی ‌ای شیشه‌ی عمر من

حاج محمود کریمی

خبر آمد که ز معشوق، خبر می‌آید

حاج محمود کریمی

تویی که ماه آسمون عشقی

حاج محمود کریمی

پرواز آسمانی او را، ملک نداشت

حاج محمود کریمی

روزی که شکستند غرور پدرش را

حاج محمود کریمی

همه میگن، گریه نکن؛ امّا می‌خوام زار بزنم

حاج محمود کریمی

ز لبت بروز مقال حقّ؛ به کفت حواله نوال حق

حاج محمود کریمی